ŞİRKET AKADEMİLERİNİN “ŞİFRESİ”

ŞİRKET AKADEMİLERİNİN “ŞİFRESİ”

Şirket Akademilerinin “Şifresi”

Eğitimle ilgili en klişe cümle, “kriz anında ilk kapanacak ya da bütçesi kısılacak birim eğitimdir.” Her ne kadar bu anlayış ortadan kalkmamış olsa bile şirketlerin iyi zamanlarında eğitime verdikleri önem bu klişeyi unutturabilmektedir.


Türkiye’de özellikle 2000’li yıllara girmemizle birlikte Şirket Akademileri (Corporate University) kavramı önem kazanmıştır. Eğitim bölümlerinin isimlerinin değiştirilmesi ile başlayan süreç gerçek bir şirket akademisine doğru evrilmektedir. Corporate University kitabı yazarı Mark Allen kendisine şirket akademisi diyen her kuruluşun bir şirket akademisi olduğunu belirtir. Yine Mark Allan şirket akademilerinin yapılarında da şu dört aşamadan bahsetmektedir.


  1. Yalnızca eğitim veren bir birim
  2. Eğitim ve Yönetici Geliştirme programları düzenleyen bir birim
  3. Akademik kredi sağlayan yapılanmalar
  4. Akademik unvan sağlayan yapılanmalar

 

Mark Allan’nın belirttiği bu aşamaların başarısında eğitim süreci, oluşturmak önemli bir yer tutmaktadır. Şirket Akademilerinin en temel işlevi şirketin vizyonu ve misyonu doğrultusunda yetiştirme ve geliştirme programları düzenlenmektir. İhtiyaç belirlemeden başlayan bu süreç Kirkpatrcik Değerlendirme aşamalarına kadar devam etmektedir. Şirket akademilerinde asıl dikkat edilmesi gereken nokta sonuçlardan daha çok süreç üzerine odaklanmak olmalıdır. Bu süreç yönetimini akademinin bir misyonu haline getirmek akademin fonksiyonelliğine de katkı sağlayacaktır. 2009 yılında üniversitedeyken bir tez kapsamında yaptığımız akademi yöneticileriyle görüşmelerimizden elde ettiğimiz sonuç, eğitimin geleneksel formlara sıkışıp kalması oldu. Genel olarak benimsenin eğitim yöntemi “eğitimci odaklı yaklaşım”. Eğitimleri ya da sürecin başarısı eğitimcinin kalitesine endekslenmiş durumda. Bu yaklaşımdan farklı olarak eğitim programları sürecinde “eğitimcinin rolü” önemli ama sürecin tamamı değildir. Bir şirket akademilerinde eğitim süreci olarak şu aşamaların gerçekleştirilmesi önemlidir.

 

 

 

 

Akademi programı kapsamında geliştirilecek olan ilk aşama, çok iyi bilinen ve uygulanan, “ihtiyaç analizidir”, her analizin sonucu eğitim ihtiyacı olup olmadığının tespit edilmesi sürecin önemli bir parçasını oluşturmaktadır. Eğer analiz sonucunda eğitim ihtiyacı çıktıysa bundan sonraki aşama belirlenen eğitimle ulaşılmak istenen amacın ne olduğunun yazılmasıdır. Eğitimin amaçları dediğimiz bu kısımda eğer hedefte ROI’yi ölçmek de varsa sürecin bu aşamasında en önemli yerdedir. Yine ölçme araçlarının geliştirilmesi öğrenmenin gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve amaçlara ne kadar ulaşabildiğimizi gösterecektir. Öğrenmeyi destekleyici bir aşama olan görsel materyaller, en çok kullanılan ama az önemsenen bir aşamadır. Öğrenmede hafızada kalıcılığı destekleyen en düşük yöntemler kullanılmaktadır. (Bunlar: sunumlarda görsel, metin, video, karikatür kullanımı gibi). Eğitimcinin eğitimi ise sürecin önemli bir safhasıdır. Öncelikli olarak “konusunun uzmanı” olarak belirlediğimiz kişiyi eğitimci olarak etiketlemek sıkıntı durumlar oluşturabiliyor. Süreç tam olarak kurulmadığında “konu uzmanı-eğitimci” kendi önyargıları ve öğrenme biçimleriyle eğitim programını yönetiyor. Program başarısı da yine eğitimci-konu uzmanının performansına göre değerlendiriliyor. Akademide uygulanacak bu süreçlerin en önemli aşaması değerlendirmedir. Değerlendirme sonucunda hangi eğitim programı başarılı-başarısız, hangi eğitim programına devam edilmesine, düzenlenmesine ya da sonlandırılmasına karar verilecek bir aşamadır. Türkiye’de değerlendirme aşaması genellikle eğitim memnuniyeti ölçülmesi aşamasında tamamlanmaktadır. Kirkpatrcik’in geliştirdiği 4 aşamalı (Memnuniyet-Öğrenme-Davranış-İş Sonuçları) modelin ilk aşamasıyla yetinilmektedir. Tabii ki, burada yönetimin belirlediği hedefler sonucunda bir değerlendirme sistemi kurulmaktadır.

 

Şirket akademilerinin başarısında sürecin oluşturulması ve yönetilmesi önemli bir yer tutmaktadır. Modern yönetim sistemlerinin bir sonucu olan şirket akademilerini, geleneksel eğitim metotlarından biraz daha ileriye taşımak, akademilerin başarılarına önemli bir katkı sağlayacaktır.

Kaynak:

Allen, Mark (2002) The Corporate University Handbook

Kirkpatrick, Donald (2006) Evaluating Training Programs

Şimşek, Ali (2009) Öğretim Tasarımı